ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٥٩

را از ائمه نياموخته‌اند معذورند چنانچه اخبار گذشته و آينده بدان دلالت دارد. از مجلسى (ره)- جمله آخر حديث اشاره دارد كه آيه «رحماء بينهم» در باره انصار نازل شده و در مدح آنها است، و مفسرين آن را نگفته‌اند و محتمل است كه اين اوصاف در انصار بيشتر بوده است و اگر چه در اندكى از مهاجران هم وجود داشته مانند امير المؤمنين و سلمان و همانندانِ آنها. پايان نقل از مجلسى (ره).

من گويم: درج سلمان در شمار مهاجران براى اين است كه آزاد كرده رسول خدا (ص) است. از مجلسى (ره)- در اين حديث اشاره است به اينكه اگر هنگام رفتن آنها را آگاه نكرد هنگام بازگشتن ديدن بر آنها لازم نيست. از مجلسى (ره)-

«فيضع جناحاً على الارض»

يعنى پر خود را در زمين پهن كند تا بر آن گام نهد و او را فراگيرد و نگهدارى كند بهر دو پرش، و گفته‌اند كه اين كنايه از تعظيم و احترام و تواضع براى او است. از مجلسى (ره)-

«و ان قلوا»

يعنى گرچه برادرانى كه شايسته برادريند بسيار كم‌اند. از مجلسى (ره)-

«بين ايديهما»

گويا در اينجا جمع را بر تثنيه به طور مجاز بكار برده است براى سنگينى اجتماع دو تثنيه با هم، و مقصود اين است كه ميان دو دست آنها، و در ضمن بيان مفصلى از شيخ رضى گويد: اگر مورد اشتباه باشد بايد به همان تعبير تثنيه ادا شود، و سپس گويد: اگر اعتراض شود كه در اينجا مورد اشتباه است جواب گوئيم كه اشتباهى در ميان نيست زيرا عرف گواه است كه مصافحه با يك دست است و از اينجا ظاهر شود خطاى بعضى از افاضل كه گفته است: اين خبر دلالت دارد بر استحباب مصافحه با دو دست. سپس مقصود از دست خدا در اينجا، رحمتِ او است.