ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٦٣ - باب كتمان و حفظ اسرار

١٠- از احمد بن محمد بن ابى نصر، گويد: از امام رضا (ع) مسأله‌اى پرسيدم، پاسخ نداد و خوددارى كرد و سپس فرمود:

اگر هر چه بخواهيد به شما بگوئيم، براى شما بدتر باشد و گردن صاحب الامر را بگيرند.

امام باقر (ع) فرمود: ولايت خدا است كه آن را رازى به جبرئيل سپرده و جبرئيل رازى به محمد (ص) سپرده و محمد (ص) رازى به على (ع) سپرده و على رازى به هر كه خدا خواسته سپرده، سپس شما آن را فاش مى‌كنيد، كيست كه سخنى را بشنود و آن را نگهدارد؟

امام باقر (ع) فرموده است: در حكمت آل داود است كه شايسته است براى مسلمان كه خود دار باشد و به كار خود اندر شود و مردم زمان خود را بشناسد، از خدا بپرهيزيد و حديث ما را فاش نكنيد، پس اگر نبود كه خدا از اولياء خود دفاع مى‌كند و براى دوستانش از دشمنانش انتقام مى‌كشد (رشته امامت گسسته مى‌شد) آيا نديدى كه خدا با خاندان (برمك) چه كرد؟ و خدا چه انتقامى براى امام كاظم (ع) گرفت و محققاً بنى اشعث در خطر بزرگى بودند و خدا به واسطه دوستى آنها با امام كاظم (ع) خطر را از آنها دفع كرد؟ شما در عراق به چشمِ خود كردار اين فرعون‌ها را مى‌بينيد و ملاحظه مى‌كنيد خدا چه مهلتى به آنها داده؟ بر شما باد به تقوى از براى خدا، مبادا دنيا شما را بفريبد و گول نخوريد به وضع كسانى كه خداوند به آنها مهلتى داده، پس گويا كار حكومت به دست شما افتاده است.

١١- از ابى بصير، گويد: شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود:

رسول خدا (ص) فرموده است: خوشا بر بنده گم نام، خدا او