ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٦٩ - باب تواضع

هر كه براى خدا تواضع كند، خدايش بالا برد و هر كه بزرگى ورزد، خدايش پست كند و هر كه در زندگى ميانه روى كند خدايش روزى دهد و هر كه ولخرجى كند، خدايش دريغ دارد و هر كه بسيار ياد مرگ كند خدايش دوست دارد.

٤- داود حمّار از امام صادق (ع) مانند آن را روايت كرده و گويد:

هر كه بسيار ياد خدا كند، خدايش در بهشت خود سايه كند.

٥- از محمد بن مسلم، گويد: شنيدم امام باقر (ع) مى‌فرمود:

يك فرشته نزد رسول خدا (ص) آمد و گفت: خدا عز و جل تو را مخيّر كرده كه بنده‌وار رسولى متواضع باشى يا شاه رسولى باشى، فرمود: پيغمبر به جبرئيل نگاهى كرد و او با دست اشاره كرد كه تواضع پيشه كن، در پاسخ آن فرشته فرمود: بنده متواضعى هستم با مقام رسالت، آن فرشته كه پيغام آورده بود گفت: با اينكه در هر حال از درجه‌اى كه نزد پروردگارت دارى چيزى كم نشود، امام باقر (ع) فرمود: كليد همه گنجينه‌هاى زمين همراه او بود (يعنى با آن فرشته كه آورده بود بدهد به پيغمبر (ص) و نپذيرفت).

٦- از امام صادق (ع) فرمود:

از تواضع اين است كه در نشستن به پائين مجلس راضى باشى و به هر كه برخورى سلام كنى و طول دادن بحث و مجادله را وانهى گرچه حق با تو باشد و خوش نداشته باشى كه تو را به تقوى بستايند.

٧- از امام صادق (ع) فرمود:

خدا به موسى (ع) وحى كرد كه اى موسى، مى‌دانى چرا تو