ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٠٥ - باب نكوهش دنيا و بيان زهد در دنيا

٢١- امام صادق (ع) مى‌فرمود:

در آنچه خدا عز و جل بدان با موسى (ع) راز گفت اين بود كه:

اى موسى، به مانند ستمكاران به دنيا تكيه مكن و نه چون كسانى كه آن را پدر و مادر خود گرفتند، اى موسى، اگر به خودت باز گذارم تا مصلحت خويش انديشى، در اين صورت دوستى و شگفت دنيا بر تو چيره گردد، اى موسى، در كار خير با اهل خير رقابت كن و بر آنان پيشى گير زيرا خير چون نامش نكو است و آنچه از دنيا كه از آن بى‌نيازى وانه و چشم خود را به فريب خورده‌هاى دنيا و كسانى كه به خود واگذار شدند مدوز و بدان كه آغاز هر فتنه دوستى دنيا است و براى فراوانى مال به كسى رشك مبر، زيرا با فراوانى مال گناه فراوان گردد، نظر به حقوق واجبه به كسى كه مردم از او خشنودند رشك مبر تا بدانى كه خدا هم از او راضى و خشنود است، مبادا رشك برى بر آفريده‌اى براى آنكه مردم در فرمان اويند، زيرا فرمان برى مردم از او و پيرويشان از وى به ناحق هلاكت خود او است و هر كس پيرو او است.

٢٢- فرمود كه:

در كتاب على است (ع) همانا نمونه دنيا چون مار است، وه چه نرم است سايش بدان با اين كه زهر كشنده در درون خود دارد، مرد خردمند از آن دور باش دارد و كودك نادان شيفته آن است.

٢٣- فرمود: امير المؤمنين (ع) به يكى از يارانش نوشت و او