ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٥٧ - باب مذاكره برادران

از بدى پناه جويند، فرشته‌ها دعا كنند تا خدا بدى را از آنها بگرداند و اگر حاجتى خواهند، فرشته‌ها به درگاه خدا شفاعت كنند و از خدا بخواهند آن را بر آورد و فراهم نگردند، سه تن از منكران جز آنكه ده برابرشان شياطين با آنها حاضر شوند و اگر سخن گويند، آن شيطانها به مانند سخن آنها را گويند و اگر بخندند آن شيطانها با آنها بخندند و اگر عيب دوستان خدا كنند، آن شيطانها هم با آنها عيب كنند و اگر كسى از مؤمنان دچار مجلس آنها شد و در اين باره مشغول صحبت شدند بايد برخيزد و شريك و همنشين شيطان نشود، زيرا چيزى در برابر خشم خدا نايستد و چيزى لعنت خدا را بر نگرداند، سپس فرمود (ع) اگر نتواند برخاست، بايد از دل انكار كند و اگر چه به اندازه دوشيدن گوسفندى، يا راحت باش ميان دوشيدن شتر باشد.

٧- از ابى المغرا، گويد: شنيدم أبو الحسن (ع) مى‌فرمود:

چيزى براى شيطان و لشكرهاى او كشنده‌تر از اين نيست كه برادران دينى هم ديگر را ديدن كنند در راه رضاى خدا، فرمود:

راستى دو نفر مؤمن به هم برخورند و ذكر خدا كنند و فضل ما خانواده را با هم مذاكره كنند و در چهره ابليس تيكه گوشتى نماند جز آنكه بشكافد و روحش از سختى دردى كه كشد فريادرس خواهد و فرشته‌هاى آسمان و خازنان بهشت آن را دريابند و به او لعنت كنند تا آنكه هيچ فرشته مقربى نماند جز آنكه او را لعنت كند