ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٢٤

و در برابر هر كدام هم شكرى نتوان كرد.

٢- هر آنچه به اعضاء تن و نيروى بدن انجام دهيم بخششى است از خدا و هر طاعت و حركت هم نعمتى است از او و ما نعمت او را در برابر نعمت او نهاديم و از خود چيزى نداديم.

٣- شكر هم خود نعمتى است از او كه عطا كرده و شكر هر نعمتى نعمت ديگرى است و مايه درماندگى است، و گفتار موسى اين دو وجه اخير را محتمل است. مقصود از خوش خلقى در اين اخبار چنانچه از مجموع آنها استفاده مى‌شود عبارت از اظهار مهر و ملاطفت و خوش نظرى و خير خواهى است نسبت به عمومِ هم معاشران از اهل هر مذهب و كيشى باشند، و اين خوش نظرى و اظهار مهر و محبتِ بجا، بهيچ وجه با وظائف خاصى كه نسبت به هر مورد و به هر كس وارد است، منافات ندارد. از مجلسى (ره)- خرج در خير اعم است از واجب و مستحب، و اقتار، عدم توسعه در رزق است و گرچه بيش از خرج خود و عيالش داشته باشد، و ممكن است شامل ايثار هم بشود بنا بر اين كه مطلقاً خوب است يا نسبت به برخى مردم خوب است زيرا اخبار در اين باب مختلف است و برخى دلالت بر خوبى آن دارد و برخى بر بدى آن و اينكه خوبى آن در صدر اسلام بوده و نسخ شده است (و از اين باب است مثل فارسى معروف، چراغى كه به خانه روا است به مسجد حرام است).

خوشروئى با همه مردم به طور عموم براى عموم مؤمنان است از نظر ايمان و دوست داشتن آنها و براى منافقان و فاسقان از راه تقيه و مدارا (چنانچه در فارسى گفته است: