ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٢٥

البته اين وظيفه خوشروئى با نهى از منكر و اظهار نفرت از اعمال بد در موقع خود منافات ندارد. از مجلسى (ره)- مفسران در اسماعيل مورد اين آيه اختلاف دارند. و طبرسى او را اسماعيل بن ابراهيم دانسته و او را صادق الوعد گفته چون به هر چه وعده مى‌داد وفا مى‌كرد و رسول بر قوم جرهم بود.

و گفته‌اند كه اسماعيل بن ابراهيم پيش از پدرِ خود مرده و مورد آيه اسماعيل بن حزقيل است. از مجلسى (ره)- مقصود از رقّتِ وجه، شرم از پرسش و طلب علم است و اين بد است زيرا در طلبِ علم و اظهار حق، حياء و شرم نيست و همانا شرم از كار بد است و خدا هم فرموده است: «إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي‌ منَ الحق» «خدا از حق شرم ندارد». از مجلسى (ره)-

«بدّلها اللَّه حسنات»

اشاره است به قول خدا تعالى (٧١ سوره فرقان): «جز كسانى كه بازگردند و ايمان آورند و كار خوب كنند، پس آنانند كه خدا بدل كند سيئات آنها را به حسنات و خدا بسيار آمرزنده و مهربان است» و در اين تبديل وجوهى گفته شده است:

١- گناهان پيشين به توبه محو شود و بجاى آنها طاعتِ آينده آيد.

٢- روحيه گناه كارى از آنها محو شود و روحيه طاعت بجاى آن نشيند.

٣- خدا توفيق كارهائى به او دهد كه ضد كارهاى پيشين او باشد.

٤- بجاى هر كيفرى ثوابى براى او ثبت كند و مؤيد آن است روايت مسلم از ابى ذر (رضي الله عنه) گويد كه رسول خدا (ص) فرمود: روز قيامت مردى را آورند و گويند گناهان كوچكش را به او بنمائيد و گناهان بزرگش را از او نهان داريد، به او گفته شود: فلان روز چنين كردى و فلان روز چنان كردى و او اقرار كند و منكر نشود و از نامه عمل خود بترسد، پس گفته شود بجاى هر