ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٥٩ - باب نيت

٣- از امام صادق (ع) فرمود:

به راستى بنده مؤمن فقير مى‌گويد: پروردگارا به من روزى بده تا چنان و چنين از احسان و كار خير كنم و چون خدا بداند كه راست مى‌گويد، براى او همان مزد را بنويسد كه اگر آن كار را مى‌كرد، به راستى خدا واسع و كريم است.

٤- از ابى بصير، گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم از حدّ عبادتى كه چون انجام كند، حق آن را ادا كرده باشد؟

فرمود: حسن نيّت به طاعت است (خوش خدمتى نسبت به امام).

٥- از امام صادق (ع) فرمود:

همانا دوزخيان در دوزخ جاويدند زيرا در دنيا نيت دارند كه اگر جاويد بمانند در آن هميشه نافرمانى خدا كنند و همانا اهل بهشت در آن جاويدند براى آنكه نيت آن‌ها در دنيا اين است كه اگر هميشه در آن بمانند از خدا اطاعت كنند پس آنان و اينان به وسيله نيت، جاويد بمانند، سپس قول خدا تعالى را خواند (٨٤ سوره اسراء): «بگو هر كس عمل مى‌كند بر طبع و منش خود» فرمود: يعنى بر نيت خود.