ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٧٩ - باب دوستى در راه خدا و دشمنى در راه خدا

گفتند: جهاد است، رسول خدا (ص) فرمود: براى آنچه گفتيد:

فضيلتى است و آنكه من پرسيدم نيست ولى محكمتر حلقه ايمان، دوستى در راه خدا و دشمنى در راه خدا و مهرورزى با دوستان خدا و بى‌زارى از دشمنان خدا است.

٧- رسول خدا (ص) فرمود:

كسانى كه در راه خدا با همديگر دوستى كنند روز قيامت بر روى يك زمين از زبرجد سبز در سايه عرش خدا سمت راست آنانند، هر دو دست آن راست است، چهره‌هايشان از آفتاب تابان سپيدتر و روشنتر است، به مقام آنها رشك برد هر فرشته مقرب و هر پيغمبر مرسل، مردم مى‌گويند: اينان چه كسانند؟ گفته شود:

با همديگر دوستان در راه خدا.

٨- از ابى حمزه ثمالى از على بن الحسين (ع) فرمود:

چون خدا عز و جل اولين و آخرين را گرد آورد يك جارچى به پا شود و جار كشد كه همه مردم بشنود مى‌گويد: كجايند آنان كه با يك ديگر براى خدا دوست بودند؟ جلو صفهاى مردم برخيزند و به آنها گفته شود: بى‌حساب به بهشت رويد، فرمود: فرشته‌ها بدان‌ها برخورند و به آنها بگويند: به كجا مى‌رويد؟ پاسخ گويند:

بى‌حساب به بهشت، مى‌گويند: شما چه قسمتى از مردميد؟ در پاسخ مى‌گويند: ما آنهائيم كه با همديگر در راه خدا دوستى كرديم،