ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٣٣ - باب در ترك دعوت مردم

٥- از امام صادق (ع) فرمود:

به راستى، خدا عز و جل مردمى را براى حق آفريده و چون بابى از حق بدانها گذر كند، دلپذير آنها باشد گرچه به خوبى آن را نفهمند و هر گاه بابى از باطل بدانها گذر كند دلشان آن را نپذيرد گرچه به خوبى آن را نفهمند و مردمى را براى جز آن آفريده است و چون بابى از حق بدانها گذرد، دلپذير آنها نباشد و گرچه به خوبى آن را نفهمند و هر گاه بابى از باطل بدانها گذرد دلنشين آنها گردد و گرچه به خوبى آن را نفهمند.

٦- امام صادق (ع) فرمود:

راستى كه خدا عز و جل چون خير بنده‌اى خواهد، در دلش نقطه نورى افكند و به وسيله آن گوش و دلش پرتو گيرد و نسبت بدان چه در دست شما است، از شما حريص‌تر باشد و چون براى بنده‌اى بد خواهد در دلش نقطه سياهى باديد آورد و گوش و دلش از آن تار گردد، سپس اين آيه را تلاوت فرمود (١٢٥ سوره انعام):

«هر كه را خدا خواهد هدايت كند سينه او را براى مسلمانى بگشايد و هر كه را خواهد گمراه سازد او را تنگدل و آشفته خاطر كند تا آنجا كه گويا مى‌خواهد به آسمان بالا رود (يعنى تكليف او به اسلام در نظرش مانند تكليف به بالا رفتن آسمان جلوه كند و از آن گريزان و ناتوان باشد».

٧- امام صادق (ع) فرمود:

راستى كه خدا عز و جل چون خير بنده‌اى را خواهد، در دلش نقطه سپيدى افكند و گوشهاى دلش را بگشايد و به او فرشته‌اى گمارد كه كمك به او دهد و چون براى بنده‌اى بد خواهد، در دلش نقطه سياهى افكند و گوشهاى دلش را ببندد و به او شيطانى گمارد تا او را گمراه كند.