ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٨١ - باب روا كردن حاجت مؤمن

هر كه در انجام حاجت برادر مؤمن خود راه برود و مزد خود را از خدا خواهد تا حاجتش بر آيد، خداى عز و جل براى او در برابر آن چون مزد يك حجّ و يك عمره پذيرفته شده را بنويسد و روزه دو ماه از ماههاى حرام و اعتكاف دو ماه در مسجد الحرام، و هر كه با قصد خدا در آن بكوشد و برآورده نشود، خدا در برابرش براى او يك حجّ پذيرفته بنويسد، در كار خير رغبت كنيد.

١٠- امام صادق (ع) فرمود:

در كار خوب با برادران خود رقابت كنيد و اهل آن باشيد، زيرا براى بهشت درى است كه آن را معروف گويند و از آن در نيايد جز كسى كه در جهان خوبى كرده باشد، زيرا بنده‌اى در حاجت برادر مؤمن خود راه مى‌رود و خدا عز و جل دو فرشته به او مى‌گمارد، يكى از طرف راستش و يكى از طرف چپش تا از خدا آمرزش خواهند و براى آوردن حاجتش دعا كنند، سپس فرمود:

به خدا كه رسول خدا (ص) شادتر است به برآوردن حاجت مؤمن وقتى خبرش به آن حضرت رسد از خودِ صاحب حاجت.

١١- از امام باقر (ع) فرمود:

به خدا اگر من حجّى كنم، دوست‌تر دارم از اينكه بنده‌اى آزاد كنم و بازهم بنده‌اى و بنده‌اى و مانند آن تا برسد به ده برابر آن و برابر آن تا برسد به هفتاد.

و اگر يك خاندان مسلمان را مخارج بدهم، شكم آنها را سير كنم و عورت آنها را بپوشانم و آبروى آنها را از مردم حفظ كنم‌