ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٦١ - باب شاد كردن مؤمنان

برايشان مباح سازم و آنان را در آن اختيار دَهَم، عرض كرد:

پروردگارا، كيانند اينان كه تو بهشت را بر آنها مباح كنى و آنها را در آن صاحب اختيار سازى؟ فرمود: هر كه مؤمنى را شاد كند.

سپس فرمود:

مؤمنى كه در كشور جبّارى بود، آن جبّار بدو آزمند شد و او هم از وى به كشور مشركان گريخت و به مرد مشركى وارد شد، او را زير سايه جا داد و با او نرمى كرد و او را مهمان نمود و چون مرگ آن مشرك فرا رسيد، خدا به او وحى كرد: به عزت و جلالم سوگند، اگر برايت در بهشت جاى بود، تو را در آن نشيمن مى‌دادم ولى بهشتم حرام است بر هر كه مشرك به من بميرد، ولى اى آتش، او را بهراسان ولى ميازار و هر بام و شام روزى براى او آيد، گفتم: از بهشت؟

فرمود: از آنجا كه خدا خواهد.

٤- از على بن الحسين (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود:

دوست‌ترين كارها نزد خدا عز و جل، شاد كردن مؤمن است.

٥- از امام صادق (ع) فرمود: