ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٤٤

الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ‌، بدل التى است، و جمله: إِنْ جاهَداكَ‌ الخ، بدل بعد از بدل است) و منظور اين است كه شاهكار اين دو آيه‌اى كه در سوره لقمان در باره سفارش پدر و مادر نازل شده است اين دو جمله است و بايد ميان اين دو آيه سوره لقمان با دو آيه در سوره بنى اسرائيل مقايسه كرد كه: در كدام سفارش بيشترى نسبت به آنها شده است، و امام مى‌فرمايد در آيات سوره لقمان سفارش بيشترى شده و مورد استفاده مزيد سفارش و تأكيد در باره احترام و حق پدر و مادر اين دو جمله است:

١- «وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ» (حُسْناً) در قرائت مضبوطه در قرآن كلمه (حسناً) موجود نيست و اضافه آن در خبر يا به حساب قرائت خاص ائمه است و در مصحف آنان درج است، يا به اعتبار تفسير اين كلمه را امام به جمله افزوده تا اين جمله با جمله وارده در سوره بنى اسرائيل برابر هم قرار گيرد و نكات تفاضل ميان آنها روشن شود به اين ترتيب:

«وَ قَضى‌ رَبُّكَ ... بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً» «وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حُسْناً» و جهات تأكيد در آيه لقمان بيشتر از آيه بنى اسرائيل است به اين شرح- نقل از مجلسى (ره).

١- كلمه وصينا- سفارش كرديم- كه در آن تأكيد و مبالغه است از جهت اينكه سفارش در امور مهم بكار مى‌رود.

٢- كلمه وصيت و سفارش اشعار دارد كه مورد سفارش مصلحت و تقرب به حق دارد زيرا اصل توصيه پيشنهاد مصلحت آميز به ديگرى است و دلالت دارد كه اين امر صلاح حال است يا صلاح مال و اقدام در آن لازم است و اين خود به مقصود انجام احترام به والدين دلالت بيشترى دارد و به منزله اين است كه بر دعوى دليل و برهانى اقامه شده است با اينكه خود اين صيغه باب تفعيل دلالت بر مبالغه و تكثير دارد و خصوص كه به متكلم مع الغير ادا