ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤١١ - باب قناعت

كشيده، منم بهره تجارت او يا هدف بالاتر از بهره هر تجارت).

٢- از امام باقر (ع) كه فرمود:

خدا عز و جل فرمود: سوگند به عزت و جلال و بزرگى و شرف و موقعيت بلندم كه هيچ بنده خواست مرا بر خواست بر نگزيند در امور دنيا مگر اين كه بى‌نيازى او را در خوش قرار دهم و همتش را در آخرت او و آسمانها و زمين را كفيل روزى او سازم و من خود براى او از پس تجارت هر تاجرى باشم.

باب قناعت‌

١- از عمرو بن هلال، گويد: امام باقر (ع) فرمود:

مبادا ديده خود را بر آنكه بالا دست تو است بيندازى كه بس است پند گرفتن بدان چه خدا عز و جل به پيغمبرش فرموده (٥٦ سوره توبه): (آيه چنين است فلا تعجبك) «خوشت نيايد و در شگفت نشوى از دارائى آن‌ها و نه از فرزندان آنها» و فرمود (١٣١ سوره طه): «دو چشم خود را مينداز به سوى آنچه بهره‌مند كرديم بدان همگنانى از آن‌ها را كه شگفتگى و خرمى زندگانى دنيا است» اگر از اين راه چيزى به دلت خلد به ياد آور زندگى رسول خدا (ص) را كه همانا خوراكش نان جو بود و شيرينيش خرما و سوختش شاخه نخل هر گاه به دست مى‌آورد.