ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٩٧ - باب اطعام مؤمن

كافرى را سير كند بر خدا سزا است كه دلش را از زقوم پر كند، خواه مؤمن باشد و خواه كافر.

٢- امام صادق (ع) فرمود:

اگر من يك مسلمانى را اطعام كنم، نزد من دوست‌تر است از اينكه همه مردم يك افقى را اطعام دهم (راوى) گويد: گفتم:

يك افق چيست؟ فرمود: يك صد هزار يا بيشتر.

٣- از امام باقر (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود:

هر كه سه تن از مسلمانان را اطعام كند، خدايش از سه بهشت در ملكوت آسمانها اطعام كند: فردوس و بهشت عدن و طوبى، درختى كه از جنّت عدن برآيد و پروردگار ما آن را به دست خود كاشته.

٤- از امام صادق (ع) فرمود:

مردى نباشد كه دو مؤمن را در خانه خود در آورد و آنها را سير خوراك دهد جز آنكه بهتر باشد برايش از آزاد كردن يك بنده.

٥- از على بن الحسين (ع) فرمود:

هر كه مؤمنى را در گرسنگى اطعام كند، خدايش از ميوه‌هاى بهشت بخوراند و هر كه مؤمن تشنه‌اى را سيراب كند، خدايش از شراب سربسته بهشت بنوشاند.