ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٦٧ - باب تواضع

از بنى ضمره بود چوپانى مى‌كردم، جعفر در پاسخ او گفت: پادشاها پس چرا مى‌نگرم كه بر خاك نشسته و جامه كهنه در بر كرده‌اى (يعنى اين مژده مايه شادى و جشن و شادمانى و زيور است).

اى جعفر، ما در آنچه خدا به عيسى (ع) فرو فرستاده دريافتيم كه از حق خدا بر بنده‌ها اين است كه فروتنى پديد آرند هنگامى كه خدا نعمتى براى آنها پديد آرد، چون خدا عز و جل به وسيله محمد (ص) نعمتى برايم پديد آورده، من اين تواضع و فروتنى را پديدار كردم براى خدا، چون به پيغمبر رسيد به يارانش فرمود: به راستى صدقه مايه فزونى است براى صدقه‌دِه، صدقه بدهيد خدايتان رحمت كناد، و به راستى تواضع و فروتنى مايه بلندى مقام است، تواضع كنيد خدايتان بلند كند و به راستى گذشت براى صاحبش سبب عزت است، درگذريد خدايتان عزيز دارد.

٢- از معاويه بن عمار، از امام صادق (ع)، گويد: شنيدمش مى‌فرمود: به راستى در آسمان دو فرشته‌اند كه بر بنده گماشته‌اند، هر كه براى خدا تواضع كند او را بالا برند و هر كه تكبّر كند او را پَست كنند.

٣- از امام صادق (ع) فرمود:

رسول خدا (ص) يك شب پنجشنبه‌اى در مسجد قبا افطار كرد و فرمود: نوشابه‌اى هست؟ اوس بن خولى انصارى قدحى شير آميخته با عسل برايش آورد و چون آن را به لب گرفت دورش كرد، سپس فرمود: دو نوشيدنى است كه يكى از آنها بس است، نه آن را مى‌نوشم و نه حرامش مى‌كنم ولى براى خدا تواضع مى‌نمايم، زيرا