ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٠٣

و رحم زنان بوده‌اند شنيده‌اند مانند جارى كه ابراهيم براى دعوت به حج كشيده و گفته‌اند: مقصود اين است كه در معراج نماز پنجگانه به آن حضرت دستورا داده شد براى امت و چون فرود آمد به مردم آموخت و از اعمال آن صلوات بر محمد و آل آن حضرت است در تشهد و با همين همه مردم را رهنمائى كرد كه آنان بهترين خلقند زيرا اگر جز آنها كسى بهتر بود بايد صلوات بر او جزء نماز پنجگانه شود.

گشودن سينه، كنايه از اظهار از درون است براى مردم و اطلاع مردم بر باطنِ او. از مجلسى (ره)- اين حديث با همين سند به اندك تفاوتى در باب معرفت امام و ردّ امور به وى در كتاب حجت گذشت و ما آن را شرح كرديم.

«ثم استخلصهم» ضمير به واليان امر بر گردد، يعنى برگزيد اوصياء را كه مصدق امر رسالت باشند در «نذر» كه پيغمبرانند ...، و ممكن است ضمير هم راجع به رسل باشد، يعنى پس از فرستادن رسولان آنها را بر گزيد و فرمان داد تا امر امامت را نسبت به بيم دهنده‌هاى پس از خودشان كه اوصياء و ائمه‌اند تصديق كنند. از مجلسى (ره)- اين باب را عنوانى نداده براى آنكه تتمه دو باب پيش است و همانا آن را جدا آورده زيرا در آن نسبت اسلام و ايمان با هم ذكر شده و مدح و فضل اسلام بيان شده نه صفاتِ آن. از ابن ميثم- بدان كه مقصود از ايمان در اينجا، ايمان كامل است كه اصلى دارد و كمالاتى كه متمم آن است، اصلش تصديق به وجود صانع است و صفات كمال و نعوت جلال و هر چه در كتب خود نازل كرده و رسولانش تبليغ كرده‌اند و كمالات متممه آن گفتارهاى درست و اخلاق ستوده و عبادات است. اين اصل و متمماتش كمال نفس انسانى است زيرا كه‌