ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٩٩ - باب اطعام مؤمن

٦- از امام صادق (ع) فرمود:

هر كه مؤمن را اطعام كند تا سيرش سازد، هيچ كس اندازه مزدى كه در آخرت دارد نداند، نه فرشته مقرب و نه پيغمبر مرسل جز خدا پروردگار جهانيان، سپس فرمود:

از موجبات آمرزش، اطعام مسلمان گرسنه است، سپس قول خدا عز و جل را خواند (١٤- ١٦- سوره بلد): «يا اطعام در روز قحطى و گرسنگى^ از يتيم يا خاك‌نشين مستمند».

٧- امام صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) فرموده است:

هر كه يك شربت از آب به يك مؤمن بنوشاند كه بدان توانا است، خدايش به هر شربتى هفتاد هزار حسنه بدهد و اگر به او نوشاند از آنجا كه نتواند شربت آب را به دست آرد، گويا ده بنده از فرزندان اسماعيل را آزاد كرده باشد.

٨- از حسين بن نعيم، از امام صادق (ع) فرمود:

اى حسين، برادرانت را دوست دارى؟ گفتم: آرى، فرمود:

هلا راستش اين است بر تو حق است كه دوست بدارى هر كه را خدا (هر كه خدا را خ ل) دوست مى‌دارد، هلا به خدا هيچ كدام آنها را سود نرسانى تا او را دوست بدارى، آيا آنها را به خانه‌ات دعوت مى‌كنى؟

گفتم: آرى، من غذا نمى‌خورم تا دو سه مرد يا كم و بيش به همراه من باشند، پس امام صادق (ع) فرمود: