ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٠١ - باب اطعام مؤمن

هلا فضل ايشان بر تو بزرگتر است از فضل تو بر ايشان، پس من گفتم:

قربانت، آنها را از طعام خود بخورانم و فرشم را زير پاى آنها بيندازم و فضل آنها بيش از من باشد؟ فرمود: آرى زيرا وقتى آنها به منزلت درآيند، آمرزش برايت بياورند و آمرزش براى عيالت و چون از خانه‌ات بيرون آيند، گناهان تو و خاندانت را ببرند.

٩- از ابى محمد وابشى، گويد: اصحاب ما شيعه نزد امام صادق (ع) ياد آورى شدند و من گفتم: چاشتى و شامى نخورم جز آنكه دو سه تن يا بيش و كم از آنها همراهم باشند، امام صادق (ع) فرمود:

فضل آن ميهمانان بر تو ميزبان بزرگتر است از فضل تو بر آنان، من گفتم: قربانت، چگونه با اينكه من از طعام خودم به آنها مى‌خورانم و از مالم براى آنها خرج مى‌كنم و عيالم به آنها خدمت.

مى‌كند؟ فرمود: براى آنكه چون آنها بر تو وارد شوند، روزى بسيارى از طرف خدا عز و جل براى تو آورند و چون بيرون آيند با آمرزش تو بيرون شوند.

١٠- از عبد اللَّه وصّافى از امام باقر (ع) فرمود:

اگر من يك مرد مسلمان را اطعام كنم، بهتر است برايم از اينكه يك افق از مردم را اطعام كنم، من گفتم: افق چه اندازه‌