ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٢٥ - باب ديدار برادران

٥- از يعقوب بن شعيب، گويد: از امام صادق (ع) شنيدم مى‌فرمود:

هر كه برادر خود را كه در يك سوى شهر است ديدن كند براى رضاجوئى خدا پس او زائر خدا است و بر خدا سزا است كه زائر خود را ارجمند دارد.

٦- از امام باقر (ع) كه فرمود:

رسول خدا (ص) فرموده است: هر كه از برادر خود در خانه او ديدن كند، خدا عز و جل فرمايد: تو مهمان و زائر من هستى، بر من است پذيرائى از تو و من بهشت را بر تو واجب كردم براى آنكه او را دوستدارى.

٧- از أبى غرّه، گويد: شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود:

هر كه برادر خود را در راه رضاى خدا ديدن كند در بيمارى يا تندرستى او و براى فريب يا دريافت عوضى نباشد، خدا به وى هفتاد هزار فرشته بگمارد كه در دنبالش جار كشند كه خوش باش و خوش باشد براى تو بهشت كه شما زوار خدائيد و شما واردين بر حضرت رحمانيد تا بيايد به خانه خود، يسير به آن حضرت گفت:

قربانت، و اگر چه جاى او دور باشد؟ فرمود: آرى اى يسير، و اگر چه يك سال راه باشد زيرا خدا جواد است و فرشته‌هاى بسيار از او دنبال روى كنند تا به خانه‌اش برگردد.

٨- امام صادق (ع) فرمود:

هر كه از برادر خود فى اللَّه و للَّه ديدن كند، روز قيامت به محشر آيد و در جامه‌هاى سپيد فاخر كه قباطى است و از نور