ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٢٦

گناهى حسنه‌اى به او بدهيد و خود گويد: من گناهانى داشتم كه در اينجا ثبت نيست، گويد: ديدم رسول خدا خنديد تا دندان‌هاى خنده او نمايان گرديد.

پايان نقل از مجلسى (ره). از مجلسى (ره)- دلالت دارد بر حسن عفو حتى از كافرى كه قصدِ قتل داشته، اين زن يهوديه به دليل دروغى دست انداخت، ظاهر بيشتر روايات اين است كه آن حضرت از آن خورد و به او آسيبى نرساند از راه معجزه، و در برخى روايات است كه اثرش در تنِ آن حضرت ماند و پس از سالها به وسيله آن وفات كرد و شهيد از دنيا رفت و فضل نبوت را با سعادتِ شهادت جمع كرد، و مخالفان اختلاف دارند كه پيغمبر او را كشت يا نه، و روايات آنها در اين باره اختلاف دارد. از مجلسى (ره)- «فاحسنوا صحبته» اشاره است به اينكه با ترك اين دو خصلت بيم زوال اسلاميت مى‌رود چون با هر كه خوش رفتارى نكنند هجرت كند. چرخيدن آن در دل، اشاره به ترديد در مجازات طرف و تشفى خاطر يا ترك آن و واگذارى به خدا و بردبارى است براى كمال نفس و پرورش آن، فرق ميان صبر و حلم اين است كه در صورت اول بسيار بر او ناگوار است و تلخ مى‌گذراند ولى در صورت دوم به طبع بردبارى او بر او آسان مى‌گذرد و اين افضل صفات مقربان است. حلم، خوددارى از اين است كه در برابر ناملايمات از جا به در رود و كار ناهنجار كند يا گفتارِ ناستوده از او سرزند. از مجلسى (ره)- يعنى به واسطه ترك تقيه و فاش كردن اسرار، مردم را بر ما مشوران. از مجلسى (ره)- «يُكتب محسناً»- براى اينكه ايمان دارد، يا براى خموشىِ او چون خودِ خاموشى هم از اعمال صالحه است چنانچه از اين‌