ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٢٨

شرف تميم، و مقصود از بيت رفيع، خانواده پيغمبر (ص) است. پايان نقل از مجلسى (ره).

من گويم، ظاهراً منظور امام از اين بيان، موضوع سازش با خلفاء جور و عمليات آنها نيست زيرا اين خود موجب طعنى است و موجود در بسيارى از مبارزان اسلام كه از ابو ذر شروع مى‌شود و به شهادت امام حسين و يارانش مى‌رسد.

موضوع سازگارى و مدارا يك موضوع اخلاقى است و حقيقت آن عبارت از اين است كه هر فردى در معاشرت و زندگى خود دچار همكار و هم زندگى ناجور مى‌شود مانند همسايه و زن و فرزند و هم سفر و حاكم و. و.

و بناچار بايد خود را آماده كند با اين همكاران و معاشران و بالادست‌ها و پائين دست‌ها سازگارى كند و اگر نه دچارِ تلخ كامى و زيان فراوان خواهد شد، و بسا كار به جايى مى‌رسد كه از خاندان خود هم طرد مى‌شود چنانچه قريش جمعى را از خود راندند به واسطه ناسازگارى و شايد منظور از آن اشاره به دوران جاهليت و تاريخ پيش از اسلام است كه بر اثر بعضى پيش آمدها فرزندان از خانواده اخراج مى‌شدند و نسب آنها گم مى‌شد، چنانچه بسيارى افراد بى‌نام به واسطه سازگارى واردِ خانواده‌اى مى‌شدند و در ضمنِ آنها ثبت مى‌شدند. از مجلسى (ره)-

«و قفل الايمان الرفق»

و آن نرمى و مهر و ترك بزرگ منشى و سختگيرى است در گفتار و كردار بر مردم در هر حال خواه آنكه به او بى‌ادبى كرده باشند يا نه و در اين حال ايمان به گوهر نفيسى مانند شده كه به نگهداريش توجه بايد، و دل گنجينه آن است. و نرمش قفلِ درِ آن كه آن را نگهدارى كند از بيرون شدن و تباهى، زيرا شيطان دزد ايمان است و با گشودن اين قفل انسان را به بازى كارهاى ناهموار گيرد، از سختى كردن و دشنام و قهر و زدن و تباهى‌هاى ديگر كه مايه كاست و نابودى ايمان‌