ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٠٨
بلند آخرت كه دعوت مىكند به تحصيل آن و در مسائل شريعت كه دعوت مىكند به تحصيل آن و عمل بدان در جاى خود و در حسن اخلاق خوب كه دعوت مىكند براى تحصيل و آراسته شدن بدان. قنبر، آزاد كرده على (ع) بود و از خواص آن حضرت، حجاج او را به خاطر دوستى على (ع) كشت، كشى به اسناد خود از ابى الحسن عسكرى (ع) روايت كرده كه قنبر را نزد حجاج بن يوسف بردند، به او گفت:
تو چه خدمتى براى على بن ابى طالب انجام دادى؟ گفت: آب وضو برايش مىآوردم، گفت: چون از وضوء فارغ مىشد چه مىگفت؟ گفت: اين آيه را مىخواند:
«چون فراموش كردند آنچه را به آنها ياد آور شديم در هر چيزى را به رويشان گشوديم تا چون شاد شدند بناگاه آنها را گرفتيم و آنها به هلاكت افتادند و دنباله آنان كه ستم كردند بريده شد و حمد از آن خداى جهانيان است».
از مجلسى (ره). از مجلسى (ره)- گويد فايدهاى است- محقق طوسى قدس اللَّه روحه در تجريد گفته است: بعضى آزارها زشت و از ما سر زند بالخصوص، و برخى خوب است و از خدا تعالى صادر شود و خوبيش به يكى از جهات زير است:
١- استحقاق آزار شده.
٢- شامل سود يا دفع زيان بيشترى است (مانند سوراخ كردن گوش براى تحصيل زيور يا قطع عضو براى حفظ باقى تن).
٣- براى آنكه عادت بر آن جارى است (مانند اينكه خال كوبند و براى عادت تحمل آزار كنند).
٤- براى دفاع از آزارى كه روى آورده است- و جائز است كه در