ادوار اجتهاد از ديدگاه مذاهب اسلامي - جناتی، محمدابراهیم - الصفحة ٢٧٣ - ابن ادريس طلايه دار دوره پنجم

نجاسة )) و نيز حديثى كه در كتاب سرائر از رسول خدا نقل شده كه فرمود : (( اذا بلغ الماء كرا لم يحمل خبثا . ((

چهارم ـ اصالة الطهارة .

نقد ادله فوق

اين ادله قابل نقد بوده و اشكال پذير است , كه در ذيل به طور اختصار بيان مى شود :

نقد دليل اول كه اجماع است , واضح مى باشد و نياز به بيان ندارد , زيرا اجماع محتمل المدركيه اعتبار ندارد تا چه رسد به اجماع مقطوع المدركيه .

نقد دليل دوم كه عموم آيه است , عبارت است از تخصيص خوردن آن به دلايلى كه دلالت دارد بر انفعال آب قليل به ملاقات آن با نجاست .

نقد دليل سوم از دو جهت است : اولا ضعف سند آنها . و ثانيا ـ اعراض مشهور از آنها كه اين باعث مى شود از تحت ادله حرمت و اعتبار خارج شوند .

نقد دليل چهارم كه اصالة الطهاره است , عبارت است از اينكه زمينه اى در اين مسأله براى آن وجود ندارد , زيرا در آنجا كه آب متمم نجس باشد كه واضح است , چون استصحاب نجاست آن آب بر اصالة الطهارة آن حكومت دارد و در آنجا كه آب متمم پاك باشد , به دليل اينكه مقتضاى عموم ادله انفعال آب قليل به ملاقات با آب نجس , نجس شدن آن آبى است كه با آن كريت حاصل شده است . پس آب كر مورد فرض مسأله همانگونه كه در صدر بحث اشاره شد نجس است .

و اما ادله اى كه آب كر را به ملاقات با نجاست منفعل نمى داند , اختصاص دارد به آن كرى كه پيش از ملاقات با نجس كريت آن ثابت باشد , نه آن آبى كه كريت آن با آب نجس حاصل شود .

در هر حال در اين زمينه مطالب زياد است , ولى چون از حوصله اين نوشتار خارج است , لذا بحث تفصيلى آن را به مجالس درسى و بحثى موكول مى نماييم .

نظريه نگارنده درباره ابن ادريس :

ما همانند برخى از محققان بر اين بينش و اعتقاديم آنچه شيخ محمود حمصى ( بنا به نقل علامه شيخ حسين كركى در كتاب هدية الابرار ) درباره ابن ادريس گفته كه او مخلط