عيسى رفتند و هر گاه گرسنه ميشدند بوى خبر ميدادند عيسى دست بزمين ميزد و براى هر نفر دو گرده نان بيرون ميشد و چون تشنه ميگشتند دست بزمين ميزد آب برايشان مى‌جوشيد پرسيدند: اى روح اللَّه كداميك از ما برترين ما است كه تو بهمه ما مساوى نان و آب ميدهى. عيسى گفت آن كس از همه برتر است كه بدست خود كار كند و از كسب بازو نان خورد از آن پس حواريان برختشويى زندگى خود را تأمين ميكردند.

(وَ مَكَرُوا): (مكر كردند) يعنى كفار بنى اسرائيل بر قتل عيسى تصميم گرفتند.

(وَ مَكَرَ اللَّهُ‌): (خدا نيز مكر كرد) يعنى آنها را بر مكرشان مجازات نمود و مجازات بر مكر نيز مكر ناميده ميشود- در تفسير آمده كه چون قومش او را بيرون كردند پس از چندى با حواريان بسوى ايشان برگشت و آنها را بدين خود خواند و مردم بنى اسرائيل بقتل او كمر بستند و اسباب ريختن خونش را فراهم ساختند و اين بود مكر آنها و مكر خدا اين بود كه آن فردى را كه خواست مباشر قتل عيسى شود بصورت عيسى در آورد تا او را بجاى عيسى حساب كردند و بدارش آويختند و عيسى بآسمان رفت.

ابن عباس در اين باره گويد: چون شاه بنى اسرائيل تصميم بر كشتن عيسى گرفت عيسى بغرفه و بالا خانه خود رفت و جبرئيل او را از آنجا بآسمان برد شاه مردى ناپاك را بكشتن وى فرستاد و چون مرد وارد خانه عيسى شد خداوند او را شبيه عيسى كرد. وى چون عيسى را نيافت بيرون آمد تا بآنها خبر دهد كه عيسى در خانه نيست مردم پنداشتند كه عيسى است پس او را گرفتند و بدار زدند.

وهب گويد: عيسى را اسير كردند و دارى تعبيه نمودند تا بدارش آويزند فضا تاريك شد و خداوند فرشتگان را فرستاد تا بين او و مردم حائل شدند و عيسى را نديدند و بجايش يهودا را كه جاى عيسى را بآنها نشان داده بود گرفتند. باين ترتيب كه عيسى حواريان را در همانشب جمع كرد و وصيت خود بديشان باز گفت و خبر داد كه يكى از شما قبل از اذان بمن كافر خواهد شد و مرا ببهايى اندك خواهد فروخت. حواريان متفرق شدند. (عيسى بآسمان رفت). و يهود پى عيسى ميگشتند يكى از حواريان (يهوذا) نزد ايشان شد كه چند بمن مزد ميدهيد تا مكان عيسى را بشما بنمايم گفتند ٣٠ درهم‌