ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٢٣ - ترجمه

[سوره آل‌عمران (٣): آيات ١٢٠ تا ١٢٢]

(إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ (١٢٠) وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقاعِدَ لِلْقِتالِ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (١٢١) إِذْ هَمَّتْ طائِفَتانِ مِنْكُمْ أَنْ تَفْشَلا وَ اللَّهُ وَلِيُّهُما وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ (١٢٢))

[١]

ترجمه:

اگر خوبى و حسنه‌اى بشما رسد ايشان را بد حال كند و اگر مكروهى بر شما فرود آيد از آن دلخوش شوند و اگر صبر و تقوى پيشه كنيد كيد ايشان بشما هيچ ضررى نرساند خداوند بكارهاى شما احاطه دارد.

و چون صبحگاه از نزد اهل خود بيرون شدى تا مؤمنان را در سنگرگاههاى جنگ جاى دهى و خداوند شنوا و داناست.

وقتى كه دو دسته از شما سر ترسيدن داشتند و خداوند ولى و ياورشان بود و بايد مؤمنان فقط بخدا توكل كنند.

[١] سوره آل عمران آيه ١٢٠ تا ١٢٢ جزء ٤ سوره ٣