ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٥٧ - ترجمه

[سوره آل‌عمران (٣): آيات ١٣٥ تا ١٣٦]

(وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى‌ ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ (١٣٥) أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ (١٣٦))

[١]

ترجمه:

آنان كه چون گناهى بزرگ انجام دهند يا بخويشتن ستم نمايند بياد خدا افتد و بر گناهان خود استغفار نمايند و كيست جز خدا كه گناهان را ببخشايد و بر كرده‌هاى خود اصرار و ادامه روا ندارند در حالى كه مى‌دانند.

آنانند كه جز ايشان مغفرت پروردگار و باغهايى است از بهشت كه در آن جويبارها روان است و در آن خالد و جاويدان خواهند بود و اجر عمل كنندگان چه نيكو است.

[١] سوره آل عمران آيه ١٣٥ و ١٣٦ جزء ٤ سوره ٣