ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٩٠ - ترجمه

[سوره آل‌عمران (٣): آيه ١٩٥]

(فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‌ بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَالَّذِينَ هاجَرُوا وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أُوذُوا فِي سَبِيلِي وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ (١٩٥))

[١]

ترجمه:

خداوند دعايشان را مستجاب كرد. ما عمل هيچ عمل كننده‌اى از مرد و زن شما را ضايع نخواهيم كرد كه بعض شما از بعض ديگريد. پس آنان كه مهاجرت كردند و از شهرها و ديار خود بيرون گرديدند و در راه من رنج و اذيت ديدند و كشتند و كشته شدند گناهان ايشان را كفاره خواهم داد و ببهشت‌هايى كه در آن نهرها جارى است داخلشان خواهم كرد و براى پاداشى از جانب خدا و خداست كه در نزد اوست سر انجام نيكو.

[١] سوره آل عمران آيه ١٩٥ جزء ٤ سوره ٣