ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣١٩ - ترجمه

[سوره آل‌عمران (٣): آيات ١٦١ تا ١٦٣]

(وَ ما كانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ وَ مَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ (١٦١) أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ كَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ (١٦٢) هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ (١٦٣))

[١]

ترجمه:

هيچ پيغمبرى را نرسد كه خيانت كند و هر كس خيانت كند با خيانت خود روز قيامت بيايد و سپس هر انسانى بعمل خود جزاى كامل داده شود و آنها ستم نخواهند شد.

آنكه خشنودى خدا را پيروى كرده با كسى كه با خشم خدا قرين گشته و جايگاهش دوزخ است برابر توان بود؟! آنها در نزد خدا درجات مختلف دارند و خدا باعمال آنها بينا است.

[١] سوره آل عمران آيه ١٦١ تا ١٦٣ جزء ٤ سوره ٣