ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٧٥ - تفسير

شود و داخل بهشت گردد.

(فَقَدْ فازَ): بآرزو رسيده و پيروز گشته و از هلاكت رسته است.

(وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ): يعنى لذات و شهوات و زينت‌هاى دنيا جز لذتى كه شما را ميفريبد و خدعه‌اى كه فنا مى‌پذيرد نيست و چون نيكو آزمايش كنيد حقيقتى ندارد زيرا از آنها لذت ميبريد ولى در پى آنها مصيبات و ناگواريها بشما باز ميگردد پس بدان ميل و دلبستگى پيدا نكنيد و بدان غره مشويد كه لذات دنيا سراسر غرور و فريب است و صاحب آنها مغرور و آيه دلالت دارد كه كمترين نعمت آخرت از مجموع همه نعمتهاى دنيا بهتر است و از اينرو معصوم ميفرمايد جايگاه يك تازيانه در بهشت بهتر است از دنيا و ما فيها.

و نيز دلالت دارد كه هر نفسى خواهد مرد و اگر اين آيه نبود از نظر عقلى جايز بود كه زندگيش بوقت مجازات متصل گردد.

درباره معنى موت اختلاف شده:

ابو على جبايى گويد: موت امرى است ضد حيات و نزد ابى هاشم موت عدم و نبود حيات است و بهر دو مذهب حصول آن در مقتول جايز است.