ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٨٧ - تفسير

اعراب:

گفته‌اند كه الى بمعنى مع (يعنى با) است مثل گفته عرب كه «الذود الى الذود ابل»- يعنى ذود با ذود ميشود ابل «ذود سه شتر است تا ٩ شتر» كه الى بمعنى مع است.

زجاج گويد: درست نيست كه بعضى حروف بمعنى بعضى ديگرند بلكه معنى اين كلام اينست كه اگر مثلا در مثال بالا «مع» بكار رود معنى را ميرساند نه اينكه الى بمعنى مع باشد و حروف گاهى در افاده معنى بهم نزديكند ولى آنكه علمش بلغت ضعيف است چنين پندارد كه معناى آنها يكيست.

تفسير:

(فَلَمَّا أَحَسَ‌): (چون احساس كرد) يعنى يافت و دانست.

(عِيسى‌ مِنْهُمُ الْكُفْرَ): (عيسى از ايشان كفر را) و اينكه بر كفر خود اصرار ميورزند پس از ظهور اين همه معجزات، مؤمنان را امتحان كرد به اينكه چه كسى حاضر است او را كمك كند.

(قالَ مَنْ أَنْصارِي إِلَى اللَّهِ‌): (گفت كيست ياران من بسوى خدا) و گفته‌اند چون تصميم قومش را بر قتل خود ديد گفت كيست ياران من و در اينجا چند قول است:

١- كيست كه مرا عليه اين كافران كمك كنند با كمك الهى (از سدى و ابن جريح).

٢- كيست ياران من در راه خدا (از حسن).

٣- كيست ياران من در راه بپا داشتن دينى كه مردم را بخدا مقرب ميسازد و به ثواب او نايل ميگرداند. و از پرسشهايى كه ميشود اينست كه چرا عيسى ياور ميطلبد و حال آنكه مأمور بجنگ نبود؟ جواب اينست براى دفاع خود از كافرانى كه قصد قتلش را داشتند (از مجاهد و حسن) گفته شده ممكن است طلب نصرت وى براى تمكن از اقامه حجت و تميز دادن موافق از مخالف بوده.

(قالَ الْحَوارِيُّونَ‌): (حواريان گفتند) در علت نامگذارى آنها بحواريان اقوالى است: