ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٣١ - ترجمه

[سوره آل‌عمران (٣): آيات ١٦٦ تا ١٦٧]

(وَ ما أَصابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَ لِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ (١٦٦) وَ لِيَعْلَمَ الَّذِينَ نافَقُوا وَ قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ ادْفَعُوا قالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتالاً لاتَّبَعْناكُمْ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمانِ يَقُولُونَ بِأَفْواهِهِمْ ما لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يَكْتُمُونَ (١٦٧))

[١]

ترجمه:

آنچه روز تلاقى دو جماعت بشما رسيد باذن خدا بود تا مؤمنان را معلوم دارد.

و نيز كسانى را كه انفاق كرده‌اند معلوم كند (همان كسان) كه (چون) گويندشان بيائيد در راه خدا كارزار كنيد يا بدفاع پردازيد گويند: اگر جنگ آزموده بوديم شما را پيروى ميكرديم در آن لحظه ايشان بكفر از ايمان نزديكترند. بزبانهايشان چيزهايى ميگويند كه در دلهايشان نيست و خدا بآنچه نهان ميكنند داناتر است.

[١] سوره آل عمران آيه ١٦٦ و ١٦٧ جزء ٤ سوره ٣