ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٠٢ - تفسير

درباره اينكه مورد خطاب آيه كيست اختلافست:

١- گفته‌اند مهاجرانند فقط (از ابن عباس و سدى).

٢- گفته‌اند درباره ابن مسعود و ابى بن كعب و معاذ جبل و سالم مولى ابى حذيفه است (از عكرمه).

٣- مراد فقط اصحاب رسول اللَّه ٦ هستند (از ضحاك).

٤- مورد خطاب صحابه پيغمبر ٦ ميباشند ولى آيه شامل ديگران هم ميشود.

سپس خداوند بذكر مناقب آنها مى‌پردازد و ميفرمايد:

(تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ‌): «امر بطاعت مى‌كنيد».

(وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ): «و نهى از معاصى مينمائيد».

گاهى سؤال ميشود كه كار قبيح نيز براى انسان معلوم و معروف است پس چرا فقط خوبى را معروف ناميده؟

جواب اينست كه قبيح و زشتى از نظر پستى بمنزله گمنام و ناشناس قرار داده شده و خوبى هم جليل القدر شناخته شده كه بواسطه روشنى و جلوه‌اش جلالت قدرش معروف و شناخته شده است.

(وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ‌): «بتوحيد و عدل و دينش ايمان ميآوريد».

(وَ لَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتابِ‌): «اگر پيغمبر اسلام و آنچه بر او نازل شده تصديق ميكردند».

(لَكانَ خَيْراً لَهُمْ‌): «اين ايمان در دنيا و آخرت براى ايشان خير و سعادت است» زيرا در دنيا بواسطه ايمان از قتل نجات پيدا ميكنند و در آخرت از عذاب به بهشت نايل مى‌شوند.

(مِنْهُمُ‌): «بعضى از اهل كتاب».

(الْمُؤْمِنُونَ‌): «معترفند بآنچه كتابشان بر آن دلالت دارد» كه عبارت است از صفات پيغمبر ما و بشارت به بعثت او مثل عبد اللَّه بن سلام و اصحاب و دوستان يهودى او كه ايمان آوردند و مثل نجاشى و اصحاب او از نصارى.