ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٦٦ - نظم آيات

٦ كه تورات نخوانده ميدانست.

(فَمَنِ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ‌)- يعنى كسانى كه بر خداوند بعد از اين دليل و بينه روشن دروغ ببندند.

(فَأُولئِكَ‌)- آنان بر خدا دروغ بسته‌اند.

(هُمُ الظَّالِمُونَ‌)- و بخود ستمكارند زيرا كارى كرده‌اند كه عقاب را بر خود واجب ساخته‌اند.

اينكه فرموده (بعد ذلك) و حال آنكه وعده عذاب بر دروغ بخدا بهر حال لازمست مراد اينست كه مؤاخذه خدا پس از اقامه حجت و دليل است و هر كه درباره چيزى دروغ ببندد كه دليلى درباره راستى آن نيامده مثل كودكى است كه بدروغ او استحقاق عقاب پيدا نميكند.

نظم آيات:

ربط اين آيه بقبل اينست كه: ١- تفصيل اجمال قبل است زيرا آيه قبل ترغيب بانفاق است از چيزهاى محبوب و طعام از آنهاست لذا حكمش را بيان فرمود (از على بن عيسى) ٢- چون قبلا درباره ملت ابراهيم محاجه بود و يكى از انكاراتشان بر پيغمبر ما حلال دانستن جزور بود و آنها مدعى تحريم آن براى ابراهيم بودند و آن را از تورات ميدانستند خداوند اين آيه را براى تكذيب آنها فرستاد.