ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٨٥ - ترجمه

[سوره آل‌عمران (٣): آيات ١٤٦ تا ١٤٨]

(وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ (١٤٦) وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا فِي أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ (١٤٧) فَآتاهُمُ اللَّهُ ثَوابَ الدُّنْيا وَ حُسْنَ ثَوابِ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ (١٤٨))

[١]

ترجمه:

چه بسيار پيامبرانى كه پيروان زيادى با آنها جنگيدند و از مصيباتى كه در راه خدا بآنها رسيد سست نشدند و زبونى نشان ندادند و خداوند صابران را دوست دارد.

و گفته ايشان نبود جز اينكه: پروردگارا گناهان ما و زياده‌روى ما را در كارمان ببخش و بر كافران پيروزيمان ده. خدا پاداش دنيا و پاداش نيك آخرت بآنها داد و خداوند نيكوكاران را دوست دارد.

[١] سوره آل عمران آيه ١٤٦ تا ١٤٨ جزء ٤ سوره ٣