ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣١٢ - ترجمه

[سوره آل‌عمران (٣): آيات ١٥٩ تا ١٦٠]

(فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ (١٥٩) إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ وَ إِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ (١٦٠))

[١]

ترجمه:

بلطف و مرحمت خداوندى برايشان نرم و خوشخو شدى و اگر جفا پيشه و سنگدل بودى و در گفتار خشونت ميكردى از اطراف تو پراكنده مى‌شدند. پس از ايشان در گذر و براى ايشان استغفار كن و در كار (جنگ) با آنها مشورت نما. پس وقتى كه عزم كردى و تصميم گرفتى بر خدا توكل كن خداوند توكل كنندگان را دوست ميدارد.

اگر خداوند شما را يارى كند هيچكس بر شما پيروز نگردد و اگر خداوند شما را بخود واگذارد و كمك خود از شما باز گيرد كيست كه پس از خذلان خدا يارى نمايد پس مؤمنان بايد بپروردگار توكل كنند.

[١] سوره آل عمران آيه ١٥٩ و ١٦٠ جزء ٤ سوره ٣