ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٢٦ - ترجمه

[سوره آل‌عمران (٣): آيات ١٦٤ تا ١٦٥]

(لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ (١٦٤) أَ وَ لَمَّا أَصابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَيْها قُلْتُمْ أَنَّى هذا قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ (١٦٥))

[١]

ترجمه:

خداوند بر مؤمنان منت نهاد آن گاه كه براى ايشان پيغمبرى از جنس خودشان فرستاد كه آيات خدا را برايشان بخواند و آنها را تزكيه نمايد و كتاب و حكمت آموزد كه قبل از بعثت او در گمراهى روشن و آشكارى بودند.

چرا وقتى مصيبتى بشما رسيد كه دو برابر آن را (بكفار) رسانيده بوديد گفتيد اين از كجاست بگو (اى پيغمبر) اين از ناحيه خود شماست. خداوند بهر چيز تواناست.

[١] سوره آل عمران آيه ١٦٤- ١٦٥ جزء ٤ سوره ٣