ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١٥ - تفسير

و صرّه: شدت فرياد ميباشد.

تفسير:

چون وصف مؤمنان گذشت به دنبالش خداوند حال كافران را بيان مى‌دارد كه:

(إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ‌): يعنى از ايشان دفع نميگرداند.

(أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ‌): مال و فرزندانشان از عذاب‌( اللَّهِ شَيْئاً): خدا چيزى را.

و اينكه از اموال و اولاد اسم برده براى اينست كه اين دو همواره تكيه‌گاه مردم و عزيزترين اشياء آنها است پس وقتى اين دو نتوانند به هيچ وجه انسان را بى‌نياز كنند و عذاب را بگردانند ديگر چيزها بطريق اولى نخواهند توانست.

(وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ): يعنى اينانند ملازم آتش.

(هُمْ فِيها خالِدُونَ‌): يعنى دائم و ابدى در آن خواهند بود.

پس خداوند مثالى براى انفاق آنها ميزند:

(مَثَلُ ما يُنْفِقُونَ‌): شبيه انفاق ايشان از اموال.

(فِي هذِهِ الْحَياةِ الدُّنْيا): گفته‌اند مراد چيزهايى است كه بكفار انفاق ميكنند در راه دشمنى با پيغمبر و گفته شده آنچه ابى سفيان و اصحاب او در جنگ بدر و احد بكار بردند و خرج كردند براى مبارزه با پيغمبر ٦ و گفته‌اند مراد جميع صدقات و انفاقات كفار است در دنيا.

در آيه حذفى است و كلمه اهلاك در تقدير است و تقدير جمله چنين است: «مثل اهلاك ما ينفقون».

(كَمَثَلِ‌): اهلاك و نابود كردن.

(رِيحٍ فِيها صِرٌّ): كلمه اهلاك افتاده براى دلالت كردن آخر كلام بر آن. در آيه تقدير ديگرى نيز گفته شده (مثل ما ينفقون كمثل مهلك ريح) پس انفاق كفار در زراعت تشبيه بريح مهلك است.