ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨٣ - معنى و مقصود
(يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ كافِرِينَ): يعنى شما را پس از ايمان بكفر بر ميگردانند سپس براى تأكيد و بزرگى اين مطلب فرمود:
(كَيْفَ تَكْفُرُونَ): با چه حالتى كفر از شما واقع ميشود.
(وَ أَنْتُمْ تُتْلى عَلَيْكُمْ آياتُ اللَّهِ): اين جمله براى استبعاد وقوع كفر از مؤمنها است كه اينكار از ايشان خيلى بعيد است زيرا آيات خدا را خوب ميشناسند و پيغمبرى در ميانشان هست كه بخدا دعوتشان ميكند.
گفته شده كه در مقام تعجب است يعنى هرگز سزاوار نيست كه كفر پيشه كنيد با اينكه قرآن مجيد و آيات روشن بر يگانگى حق و نبوت محمد ٦ بر شما خوانده ميشود.
(وَ فِيكُمْ رَسُولُهُ)- يعنى محمد ٦ بين شماست كه معجزاتش را مىبينيد و كفر اگر چه بهر حال زشت و بسيار قبيح است ولى با اينحال و در چنين موقعيتى بدتر و زشتتر است.
اما قول خداوند «و فيكم رسوله» ممكنست مراد قوم خود پيغمبر باشد كه معاصر او بودند و ممكنست همه امت او تا قيامت باشد زيرا آثار و نشانههاى نبوت او از قرآن و غيره در ميان ما هست و بمنزله وجود خود اوست.
(وَ مَنْ يَعْتَصِمْ بِاللَّهِ)- يعنى هر كس بكتاب و آيات و دين او چنگ زند.
و گفتهاند: يعنى هر كس با عبادت خدا از بندگى ديگران امتناع ورزد به اينكه كسى را شريك او در عبادت قرار ندهد.
و گفته شده كسى كه با ايمان بخدا و رسولش از كفر و هلاك خوددارى نمايد.
(فَقَدْ هُدِيَ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ)- يعنى براه روشن هدايت شدهاند. قتاده گويد در اين آيه دو نشانه روشن الهى است يكى كتاب خدا دوم پيغمبر الهى اما رسول اللَّه كه از بين ما رفت ولى كتاب خدا را ايزد متعال براى رحمتى كه ببندگان دارد باقى نگهداشته كه در او حلال و حرام و طاعت و معصيت بيان شده.
و گفتهاند «پيغمبر نشانه خدا بود» يعنى در وجود حضرتش معجزات بسيارى