ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٩٠ - تفسير

وى ٣٠ درهم را بگرفت و جاى او را بآنها نشان داد و چون داخل خانه عيسى شد خداوند هم شباهت عيسى را بر او انداخت. و چون بيرون آمد كه بايشان خبر دهد عيسى در خانه نيست مردم او را عيسى پنداشتند و بدارش زدند. پس از ٧ روز خداوند بعيسى فرمود:

بنزد مريم فرود آى تا حواريان جمع شوند و آنها را براى تبليغ باطراف فرستى. عيسى برگشت و كوه را نور فرا گرفت. حواريان گرد او جمع شدند و عيسى آنها را براى دعوت مردم باطراف پراكنده ساخت و دوباره عيسى را خدا بآسمان برد و اين شب همان شب است كه نصارى در آن دود و آتش ميافروزند. چون صبح شد حواريان هر كس بزبان آن مردمى كه از طرف عيسى مأمور تبليغ آنها بود سخن ميگفت و اينست معنى‌(وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ).

(وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ‌): (خدا بهترين مكر كنندگان است) يعنى منصف و عادلترين مكر كنندگان است زيرا مكر آنها ظلم است و مكر او عدل و انصاف و اما اينكه خداوند بخود نسبت مكر داده از باب مزاوجت (كه يكى از وجوه بلاغت است) ميباشد چون قبلا اسم مكر برده شده مثل آيه شريفه: «اگر كسى بشما اعتداء و تجاوز كرد شما مانند آن بوى اعتداء و تجاوز كنيد» با اينكه دومى اعتداء نيست بلكه مجازات است بلفظ اعتداء ذكر كرده‌اند و اين يكى از وجوه بلاغت است. مثلا مجانست و مقابله كه اولى مثل‌(تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ) و دومى مثل آيه شريفه‌(ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ قالُوا خَيْراً) بنصب خيراً كه با سؤال مطابقه كند و مقابله مثل‌(وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى‌ رَبِّها ناظِرَةٌ وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ باسِرَةٌ تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِها فاقِرَةٌ)