ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٨٨ - تفسير
١- چون لباسهايشان سخت پاكيزه بود (از سعيد بن جبير) ٢- چون رختشوى بودند و لباسها را از چرك پاك و سپيد ميساختند (از ابن ابى نجيح از ابى ارطاة).
٣- چون صياد بودند و ماهى شكار ميكردند (از ابن عباس و سدى) ٤- چون از مخصوصين انبياء بودند (از قتاده و ضحاك) و اين قول از همه بهتر است چون اين اسم در مقام مدح ايشان است و از پاكى دلشان گواهى ميدهد مثل پاكى لباس شسته شده و سپيد شده برنگ سپيد.
و از نبى اكرم ٦ روايت است كه: زبير پسر عمه من و حوارى من است. حسن گويد حوارى يعنى ناصر و كمككار و حوارى: انصار- كلبى گويد: حواريان يعنى اصفياء و برگزيدگان عيسى كه ١٢ تن بودند. عبد اللَّه مبارك گويد حوارى ناميده شدند چون نورانى بودند و اثر نور و حسن عبادت در آنها آشكار بود.
(نَحْنُ أَنْصارُ اللَّهِ): (مائيم ياران خدا) يعنى اعوان رسول خدا و دين خدا عليه كافران.
(آمَنَّا بِاللَّهِ): (بخدا گرويدهايم) يعنى تصديق وحدانيت حق نمودهايم.
(وَ اشْهَدْ): (شاهد باش) اى عيسى.
(بِأَنَّا مُسْلِمُونَ): (كه ما تسليم شوندگانيم) يعنى شاهد اسلام ما باش در قيامت چون در قيامت انبياء شهيدان بر مردمند چنان كه فرمايد «روز قيامت از هر امتى شاهدى بر ميانگيزيم»( رَبَّنا): (بار پروردگارا)( آمَنَّا بِما أَنْزَلْتَ): بآنچه فرستادى (بر عيسى) ايمان داريم.
(وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ): (و پيامبرت را پيروى ميكنيم پس ما را از شاهدين بنويس) تا مثل آنان رستگار شويم. و بمقامات آنها نايل شويم. ابن عباس گويد يعنى ما را با محمد ٦ و امت وى قرار ده كه خداوند آنها را شهداء ناميده( (لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ): يعنى شهادت دهندگان بحق در نزد تو) اين بود داستان حواريين عيسى و آنها بدنبال