ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٣٦ - شان نزول

بيان آيه ١٦٩ تا ١٧١

شان نزول:

گفته‌اند كه آيه درباره شهيدان بدر آمده كه ١٤ تن بودند: هشت نفر از انصار و ٦ نفر از مهاجران.

و گفته‌اند: درباره شهيدان احد آمده كه هفتاد تن بودند چهار نفر از مهاجران (حمزه، مصعب بن عمير، عثمان بن شماس، عبد اللَّه بن جحش) و بقيه از انصار بودند. (از ابن مسعود و قتاده و ربيع).

حضرت باقر (ع) فرمود و نيز بسيارى مفسران گفته‌اند كه درباره هر دو دسته است.

و گفته‌اند: درباره شهداء بئر معونه است و سبب آن اينست كه محمد بن اسحاق باسنادش از انس بن مالك و غيره روايت كرده كه ابو براء عامر بن مالك كه رئيس قبيله بنى عامر بود در مدينه بر پيغمبر اسلام وارد شد و هديه‌اى پيشكش حضرتش نمود. پيغمبر ٦ از پذيرفتن آن امتناع ورزيد و فرمود: من از مشرك هديه نمى‌پذيرم مسلمان شو تا اگر خواستى هديه‌ات را قبول كنم و آياتى از قرآن براى وى بخواند. عامر مسلمان نشد و از اسلام دورى هم نكرد و عرضه داشت: اى محمد اين چيزى كه مردم را بآن ميخوانى نيكو و جميل است اگر يارانى چند از خود بنجد فرستى و آنها را بدين خود بخوانى اميدوارم كه ترا پاسخ مثبت گويند.

پيغمبر ٦ فرمود: من بر جان ايشان از نجديان ترسناكم.

عامر گفت: من آنها را پناه ميدهم بفرست تا مرد مرا بدين تو بخوانند. پيغمبر ٦ منذر بن عمرو از بنى ساعده را همراه با هفتاد تن از نيكان مسلمين فرستاد كه از جمله آنها بودند: حارث بن صحه، حرام بن ملحان و عروة بن اسماء سلمى و نافع بن بديل و رقاء خزاعى و عامر بن فهيره. اين مطلب در ماه صفر چهارم هجرى و چهارده ماه پس از جنگ‌