ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٧ - تفسير

نگيرند) يعنى براى مؤمنان شايسته نيست كه كفار را اولياء خويشتن قرار دهند و از ايشان يارى بخواهند و بدانان پناه برند و با آنان اظهار محبت كنند چنان كه اين معنى در جاهاى مختلف قرآن آمده مثل آيات زير: ١-(لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ...)[١] يعنى هرگز نخواهى ديد مردمى كه بخدا و روز قيامت ايمان دارند با كسانى كه با خدا و پيامبرش مبارزه و منازعه دارند دوستى پيش گيرند.

٢- يهوديان و نصارى را اولياء خود مگيريد[٢].

٣- دشمنان من و خودتان را اولياء خود قرار ندهيد.

(مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ‌): بجاى مؤمنان.

يعنى: واجب است موالاة با مؤمنان باشد و اين آيه نهى از موالاة با كفار و همكارى با آنهاست عليه مؤمنان.

ابن عباس گفته كه معنى اينست كه: از ملاطفت با كفار نهى نشده.

اولياء جمع ولى است و ولى كسى است كه امور و كارهاى كسى را كه رضايت دهد بدست ميگيرد و سرپرستى ميكند به اينكه او را كمك و نصرت مينمايد و اين بر دو وجه است:

١- كمك كننده و يارى دهنده (معين) (اسم فاعل).

٢- كمك گيرنده و يارى شونده (معان اسم مفعول).

و كلمه (ولى) در آيه شريفه (اللَّه ولى الذين آمنوا ...)[٣] بمعناى اسم فاعل (معين) است و وقتى گفته ميشود مؤمن ولى خداست يعنى مورد نصرت او و كمك گيرنده از او است (معان).

(وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ‌): هر كه چنين كند يعنى كافران را بجاى مؤمنين اولياء خود گيرد.

(فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْ‌ءٍ): يعنى از اولياء خدا نيست و خداوند از او برى و بيزار

[١] سوره مجادله آيه ٢٢.

[٢] سوره مائده آيه ٥١.

[٣] سوره بقره آيه ٢٥٧.