ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٢١ - تفسير

بيان آيه ١١٩

لغت‌

١- عض: گزيدن (بدن) بدندان.

رجل عض: يعنى مرد سختگير بر دشمن.

انامل: سرانگشتان و اصل آن از نمل است (مورچه) زيرا سر انگشتان از نظر نازكى شبيه مورچه است و از همين است رجل نمل يعنى مرد نمام زيرا خبرهاى مكروه و بد را نقل ميكند (كه منقولاتش) از نظر كثرت و مخفى بودن چون مورچگان است.

تفسير:

سپس خداوند سبحان آنچه از عداوت كه در دل كفار است براى تأكيد در نهى از دوستى و رابطه با ايشان بيان فرموده:

(ها أَنْتُمْ أُولاءِ تُحِبُّونَهُمْ‌): يعنى اى كسانى كه آنها را دوست ميداريد ولى آنها شما را دوست ندارند از اينرو كه دينشان با شما مخالفت دارد.

و گفته‌اند: يعنى شما كفار را دوست داريد زيرا مى‌خواهيد آنها مسلمان شوند و ببهشت دعوتشان مى‌كنيد.

(وَ لا يُحِبُّونَكُمْ‌): و آنها شما را دوست ندارند زيرا كفر و گمراهى شما را كه موجب هلاك است دوست ميدارند.

(وَ تُؤْمِنُونَ بِالْكِتابِ كُلِّهِ‌): در اينجا كتاب مفرد بمعنى جمع است چون جنس كتاب اراده شده چنان كه درهم در اين جمله (درهم در دست مردم بسيار است) مراد يك درهم نيست بلكه درهمهاى بسيار است.

و ممكنست مصدر باشد و به آن كتابهاى آسمانى اراده شده باشد و در مفرد آوردن آن لفظ كتاب نوعى ايجاز است و هم اشاره است بتفصيل اعتقاد مسلمين و معنى آن‌