ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١٣ - تفسير

بيان آيه ١١٥

تفسير:

(وَ ما يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ)- يعنى بر طاعتى كه ميكنند.

(فَلَنْ يُكْفَرُوهُ‌)- يعنى پاداش آنها از شما منع نميگردد.

در اينجا پاداش ندادن و منع جزا كردن بطور مجاز كفر ناميده شده از اينرو كه منع پاداش كسى بمنزله انكار و پرده پوشى عمل اوست و معنى آيه اينست كه اطاعت شما مورد انكار نخواهد بود و پرده پوشى نخواهد شد و پاداش آن بشما داده خواهد شد.

و اين نظير آنجاست كه خداوند خود را شكر گزار بندگان ناميده با اينكه در حقيقت باطاعت بندگان جزاء سپاسگزاران و شاكران بر نعمت عنايت ميكند و چون براى ثواب شكر استفاده شود براى نقيض آن معنى منع ثواب كفر بطور استعاره بكار ميرود زيرا شكر در اصل بمعنى اعتراف بنعمت است و كفر پرده پوشى نعمت ميباشد به اينكه حق آن تضييع شود.

(وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ‌)- يعنى خداوند باحوال متقيان عالم است و ايشان را پاداش خواهد داد.

و اينكه فقط متقيان را ذكر كرده با اينكه بر همه كس عالمست از اينروست كه اينجا كلام مقتضى ذكر پاداش متقيان است.

و ميفرمايد كه هيچ مقدار از عمل خوب آنها باطل نخواهد شد بر خلاف قائلين باحباط[١].

[١] بحث راجع به احباط و رد آن بطور اختصار گذشت.