ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٠٨ - تفسير

(قُلْ‌): (بگو) اى محمد( تَعالَوْا) (اى اهل كتاب بيائيد) بشتابيد.

(إِلى‌ كَلِمَةٍ سَواءٍ) (بسوى كلمه و مطلب عادلانه و حق)( بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ إِنْ‌) (يعنى: بر مبناى عدل است كه هيچ كژى و اعوجاجى در آن نيست چنان كه وقتى گوئيد رجل عدل يعنى مردى عادل كه در او كژى نيست و گفته‌اند معناى آن كلمه مستوى بين ما و شما كه عبارت است از ترك عبادت براى غير خدا يعنى:

(أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ‌) در معنى اين جمله اختلاف شده و چند قول است:

١- عيسى را رب خود قرار ندهند كه عيسى نيز يكى از ماست.

٢- احبار را ارباب خود قرار ندهيم يعنى مثل ارباب از آنها پيروى نكنيم بدليل آيه ديگر كه:(اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ) (پيشوايان و رهبانان خود را بجاى خدا ارباب خود قرار دادند).

از امام ششم روايت است كه فرمود آنها احبار خود را نمى‌پرستيدند ولى احبار هر چه را مى‌خواستند براى آنها حلال ميكردند و هر چه را مايل بودند حرام مينمودند و قبول همين عمل از احبار، پذيرفتن آنها بعنوان ارباب بود و نيز روايت شده كه چون اين آيه آمد عدى بن حاتم گفت يا رسول اللَّه ما آنها را نمى‌پرستيديم حضرت فرمود آيا ايشان بدلخواه خود حرام و حلال درست نميكردند و شما هر چه ميكردند نمى‌پذيرفتيد؟! گفت چرا يا رسول اللَّه حضرت فرمود: ارباب بهمين معنى است.

(فَإِنْ تَوَلَّوْا) (اگر اعراض و پشت كردند) از بندگى حق و توحيد او.

(فَقُولُوا) (بگوئيد) اى مسلمين در برابر اعراض ايشان از حق و براى تجديد اقرار خود بحق و براى مخالفت با آنها.

(اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ‌) (شاهد باشيد كه ما مسلم هستيم) يعنى نسبت بحق با اخلاص هستيم و بتوحيد اقرار داريم و گفته‌اند مسلمون يعنى تسليم و منقاد و مطيع آنچه از طرف خدا بر پيغمبر ما و انبياء قبل آمده ميباشيم و گفته‌اند: يعنى بر اسلام پابرجائيم.