ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٠٦ - تفسير

(وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ‌): (يعنى هيچكس از شما استحقاق نام خدايى ندارد مگر اللَّه و عيسى خدا نيست چنان كه نصارى گمان برده‌اند بلكه رسول خدا و بنده اوست و اگر گفته ميشد ما اله الا اللَّه- بدون من- افاده اين معنى نميشد.

(وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ) (و خداوند اوست كه عزيز- يعنى قادر مطلق- است)( الْحَكِيمُ‌): (و حكيم- در افعال و تدبير- است).

(فَإِنْ تَوَلَّوْا): (اگر اعراض كردند) از پيروى و تصديق تو و براهين و بيناتى كه بر تو آمده.

(فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ‌): (خداوند فاسدان و فتنه جويان از خلق را مى‌شناسد) و آنها را بفسادشان پاداش خواهد داد. و اين قسمت آيه براى ترساندن از عذاب است و گرنه خدا صالح و فاسد همه را ميشناسد و نظير اين است اينكه كسى بديگرى ميگويد من بشر و فساد تو عالمم. و گفته‌اند مراد اين است كه خداوند عالم است باين مجادله- كنندگان و داناست كه آنها بمباهله با تو اقدام نخواهند كرد چون بنبوت تو علم و معرفت دارند.