ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٦٤ - «گفتار بزرگان در معنى شفع و وتر»

آن را بان مقرون و نزديك داشته و فرمود:

((وَ لَيالٍ عَشْرٍ)) مجاهد و ضحاك گويند: آن ده روز ذى حجّه است.

قتاده گويد: فجر اوّل محرّم است براى اينكه سال در آن روز نو ميشود ابى مسلم گويد: فجر روز عيد قربانست براى اينكه در آن قربانى واقع ميشود و متّصل بده شب ميگردد.

ابن عبّاس گويد: اراده فرموده بفجر تمام روز را.

ابن عبّاس و حسن و قتاده و مجاهد و ضحاك و سدّى گويند مراد از ليالى عشر ده روز اوّل ذى حجّه است و مرفوعا هم اين مطلب روايت شده است خداوند آن ايّام را شرافت داده براى اينكه مردم در آن براى كارهاى خير شتاب كنند.

ابن عبّاس در روايت ديگرى گويد: آن ده روز آخر ماه رمضان است و بعضى گفته‌اند: آن ده روز موسى بن عمران ٧ است براى سى شبى كه خدا آن را تمام كرد ميقات موسى را (و فرمود،( وَ واعَدْنا مُوسى‌ ثَلاثِينَ لَيْلَةً وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ ...)( (وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ)) حسن گويد: يعنى سوگند بجفت و طاق از عدد ابو مسلم گويد: آن ياد آورى حساب است براى بزرگى آنچه در آنست از منفعت و نعمت بچيزى كه ضبط ميشود بسبب آن از مقدارها و حسابها.

«گفتار بزرگان در معنى شفع و وتر»

ابن زيد و جبائى گويند: شفع و وتر جفت و طاق تمام موجودات است كه خداى تعالى آفريده براى اينكه تمام موجودات يا جفتند و يا طاق.

عطيه عوفى و ابى صالح و ابن عبّاس و مجاهد گويند: شفع خلق خدا