ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩ - تفسير
نماز را شروع كن يعنى بگو اللَّه اكبر، بجهت اينكه نماز منعقد نميشود مگر به اين تكبير (و در روايت نبوى رسيده كه نماز اوّلش تكبير و آخرش تسليم و سلام است).
و بعضى گفتهاند: كه نمازت را شروع كن به:( بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ) و نماز پنجگانه را با بسم اللَّه بخوان[١].
سپس خداوند سبحان خطاب به كفّار كرده و فرمود:
((بَلْ تُؤْثِرُونَ)) يعنى بلكه شما اى كفّار اختيار ميكنيد.
((الْحَياةَ الدُّنْيا)) زندگى دنيا را بر آخرت و براى آن كار ميكنيد و آن را آباد مىنمائيد، و در باره آخرت فكر و انديشه نميكنيد.
بعضى گفتهاند: اين خطاب عام است بر مؤمن و كافر بنا بر اعم و اغلب در امر مردم كه براى دنيا فعّاليت و كوشش نموده و قدمى براى آخرت بر نمىدارند.
عبد اللَّه بن مسعود گويد: دنيا براى ما حاضر و آماده و براى ما طعام و نوشابههاى خود و لذتها و خرّميهايش را بشتاب مهيّا ساخته، ولى آخرت
[١]- اهل سنّت غالبا در نمازهاى واجب و نافله بسم اللَّه نمىخوانند بلكه بجاى بسم اللَّه نام سوره را برده و بدون بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ حمد و سوره را ميخوانند، و از حضرت صادق ٧ روايت شده كه فرمودند آنها دزديدند بزرگترين آيه از قرآن را كه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ باشد.
امام حسن عسكرى ٧ فرمود: علامت مؤمن پنج است:
١- ٥١ ركعت نماز واجب و مستحبّ ٢- پيشانى بخاك گذاردن در سجده ٣- انگشتر دست راست كردن ٤- زيارت اربعين ٥- بسم اللَّه را آشكارا و بلند خواندن.( مترجم)