ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٣٤٥ - دليل

ترجمه:

بنام خداوند بخشاينده مهربان (١) قطع و بريده باد دو دست ابى لهب (كه در دار الندوه با قريش بيعت كرد كه پيغمبر را بكشند) و هلاك باد ابو لهب (٢) مال و آنچه (از فرزندان و عشيره) فراهم كرده است خسران و هلاك را از او دفع نكند.

(٣) بزودى ابو لهب ميرسد بآتشى كه صاحب شعله‌ها و زبانه‌هاست (٤) و همسرش نيز (در آتش شعله‌دار در آيد) كه او بار بر هيزم‌ها و يا هيزم دوزخ است (٥) در گردنش ريسمانى تابيده از ليف خرماست.

قرائت:

ابن كثير ابى لهب را بهاء ساكنه قرائت كرده و ديگران بفتح خوانده اند و اتفاق كرده‌اند در ذات لهب كه هاء آن مفتوح است براى توافق فاصله‌ها، و عاصم حماله الحطب را بنصب خوانده و ديگران برفع خوانده اند و از برجمى روايت شده كه سيصلى را بضم يا خوانده و آن قرائت- اشهب عقيلى و ابى رجاء است، و در شواذ، قرائت ابن مسعود، و مرئيته حماله الحطب فى جيدها حبل من مسد خوانده‌اند.

دليل:

ابو على گويد: شبيه ميشود كه لهب و لهب دو لغت باشد مثل شمع و شمع و نهر و اتّفاق ايشان در اينكه لهب دوّمى مفتوح است دلالت ميكند بر اينكه آن از سكون بهتر است و همين طور قول خدا،( وَ لا يُغْنِي مِنَ اللَّهَبِ‌)، و امّا( حَمَّالَةَ الْحَطَبِ‌) پس هر كه آن را رفع داده حمل كرده كه آن صفت قول خدا( وَ امْرَأَتُهُ‌) و دلالت ميكند بر اينكه فعل واقع شده است‌